Avrupalı Türklerin Sıla Yolculuğu Başladı

Ebru Elmaskeser

Bir zamanlar İstanbul’daki Sirkeci Garı’ndan alınan bir tren bileti, yalnızca başka bir ülkeye yapılan yolculuğun değil; umutların, fedakârlığın ve tarifsiz bir hasretin de başlangıcıydı. Peronda geride bırakılan gözyaşları, anne duaları, baba nasihatleri ve “Kendine iyi bak.” diye titreyen sesler, yıllar geçse de hafızalardan hiç silinmedi.

O trenlere binenler, sadece valizlerini değil; çocukluklarını, sevdiklerini, köylerinin kokusunu, mahallelerinin sesini ve memleketlerini de yüreklerinde taşıyarak bilinmeze doğru yola çıktılar. Kimse o günlerde gurbetin bu kadar uzun süreceğini bilmiyordu.

Aradan yaklaşık altmış yıl geçti…

Bugün bizler artık Avrupa’nın birçok ülkesinde kök salmış, çalışmış, üretmiş, çocuklarını ve torunlarını büyütmüş Avrupalı Türkleriz. Hayatlarımızı burada kurduk, başarı hikâyeleri yazdık. Ama ne kadar zaman geçerse geçsin, gurbet insanın yüreğinde eksilmeyen bir sızı bırakıyor. Çünkü insanın doğduğu toprakların kokusu, çocukluğunun geçtiği sokaklar, annesinin pişirdiği yemeğin tadı ve babasının gölgesi hiçbir zaman unutulmüyor.

Şimdi yine o özlemin en yoğun yaşandığı günlerdeyiz.

İzin sezonunun başlamasıyla birlikte Avrupa’nın dört bir yanından binlerce aile sıla yoluna çıkıyor. Otoyollar yine Türk plakalı araçlarla dolacak. Her direksiyonun başında ayrı bir hikâye, her otomobilde ayrı bir umut, her valizde ayrı bir sevgi taşınacak.

Kimi yıllardır sarılamadığı annesine kavuşacak… Kimi babasının elini öpecek… Kimi çocuklarına kendi büyüdüğü köyü gösterecek… Kimi ise artık hayatta olmayan sevdiklerinin mezarı başında sessizce dua edecek.

Çünkü sıla yolu sadece bir tatil değildir.

Sıla yolu; yıllardır biriktirilen özlemin, hasretin, sevincin ve hüznün aynı anda yaşandığı en anlamlı yolculuktur.

Bu yolculuk kolay da değildir.

Bir aylık izin için binlerce kilometre yol kat eden aileler, günler öncesinden hazırlık yapar. Araçlarının bakımını yaptırır, evraklarını tamamlar, çocuklarının en küçük ihtiyacını bile düşünür. Çünkü bilirler ki o aracın içinde sadece bavullar yoktur.

Orada bir annenin duası, bir babanın heyecanı, çocukların neşesi ve bir ailenin bütün umutları vardır.

Yıllarca alın teriyle kazanılan emeklerle alınan o otomobiller, onlar için yalnızca dört tekerlekten ibaret değildir. Her biri gurbetin mücadelesini, sabrını ve memlekete duyulan özlemi taşıyan sessiz yol arkadaşlarıdır.

Ancak bütün bu heyecanın içinde unutmamamız gereken en önemli gerçek şudur:

Önemli olan memlekete ulaşmak değil, sevdiklerimize sağlıkla kavuşmaktır.

Hiçbir özlem, hiçbir acele, insan hayatından daha kıymetli değildir.

Bu nedenle yola dinlenmiş çıkın. Emniyet kemerlerinizi mutlaka takın. Araç bakımınızı eksiksiz yaptırın. Lastiklerinizi, frenlerinizi, yağınızı ve farlarınızı kontrol edin. Yol boyunca sık sık mola verin. Uykusuz şekilde direksiyon başına geçmeyin. Çünkü sizi bekleyenler, birkaç saat erken gitmenizi değil; sağ salim varmanızı istiyor.

Yol bazen uzundur… Sınır kapılarında bekleyiş yorucudur… Trafik yoğun olabilir… Ama unutmayın; birkaç saat geç varmak, hiç varamamaktan çok daha güzeldir.

Bu yolculuk asfalt üzerinde ilerleyen bir araçtan ibaret değildir.

Bu yolculuk, yıllardır özlenen bir anneye sarılmaktır.

Bir babanın gözlerindeki gururu yeniden görebilmektir.

Çocukluğun geçtiği sokaklarda yeniden yürümektir.

Bayram sofralarında aynı ekmeği bölüşmek, eski komşulara selam vermek ve memleket kokusunu yeniden içine çekmektir.

İşte bu yüzden sıla yolu, kilometrelerle değil; yüreklerde taşınan özlemle ölçülür.

Dualarımız direksiyon başındaki bütün gurbetçi kardeşlerimizle olsun.

Yüce Rabbim çıktığınız her yolu hayra çıkarsın. Sizleri her türlü kaza ve beladan muhafaza eylesin. Gittiğiniz her yerde sağlık, huzur ve bereket sizlerle olsun. Sevdiklerinizle hasret giderip güzel hatıralar biriktirerek, yine aynı sağlık ve mutluluk içinde yaşadığınız ülkelere dönmenizi gönülden temenni ediyorum.

Unutmayın…

Yolun sonu sıla olsun…

Kavuşmalarınız gözyaşıyla değil, tebessümle olsun…

Ve döndüğünüz her yolculuk, yeniden kavuşmanın umudunu taşısın.